ΜΑΝΤΑΜ ΜΠΟΒΑΡΙ
δράμα 2014
Μια όμορφη νεαρή γυναίκα, η Έμμα Μποβαρί, αποφασίζει να παντρευτεί τον γιατρό μιας μικρής επαρχιακής γαλλικής πόλης νομίζοντας ότι θα αλλάξει η μονότονη ζωή της. Όμως ο γάμος της δεν είναι ήταν αυτό που περίμενε, έτσι αναζητώντας όλα αυτά τα οποία ο άντρας της δεν μπορούσε να της δώσει, καταφεύγει σε εξωσυζυγικές σχέσεις και σε έναν αλόγιστο καταναλωτισμό, προκειμένου να δώσει νόημα στην κοινότοπη ζωή της.
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σόφι Μπάρτες
ΣΕΝΑΡΙΟ: Σόφι Μπάρτες, Φελίπε Μαρίνο
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Μία Γουασικόφσκα, Ρις Ιφανς, Λόγκαν Μάρσαλ-Γκριν, Χένρι Λόιντ-Χιουζ
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Γερμανία, Βέλγιο, Αμερική
Είναι ένα έργο το οποίο εγείρει (και πάλι) ερωτήματα που αφορούν την μεταφορά λογοτεχνικών κειμένων στον κινηματογράφο, τη σχέση κινηματογράφου και λογοτεχνίας και το θέμα της κτητικότητας του αναγνώστη όταν αυτός περιδιαβαίνει τη σκοτεινή αίθουσα για να δει κάτι το οποίο έχει διαβάσει και το έχει κάνει δικό του. Το αριστουργηματικό λογοτεχνικό κείμενο του Φλομπέρ, μεστό σε νοήματα και με ένα συγγραφικό ύφος αξεπέραστο, φαίνεται πως προβληματίζει κατά τη μεταφορά του στο σινεμά, αφού και οι έξη μέχρι τώρα αποδόσεις του δεν ενθουσιάζουν. Για πολλούς, η φιλμική παρουσίαση της ζωής της Έμμας, μιας ηρωίδας από τις πιο περίπλοκες πολυσύνθετες και τραγικές που έχουν δημιουργηθεί στην ιστορία της λογοτεχνίας, είναι ένα δύσκολο εγχείρημα, αν όχι αδύνατο.
Για του θεατές που έχουν διαβάσει το βιβλίο και ακόμα περισσότερο για τους γνώστες του συγγραφικού διαμετρήματος του Φλομπέρ και της σπουδαιότητας του έργου του, η προσπάθεια της Σόφι Μπάρτες στην απόδοση του μυθιστορήματος, εξαντλείται στην παρουσίαση της αστικής φιλοχρηματίας, του καταναλωτισμού και του εμπορευματικού φετιχισμού που δελεάζει, παρασύρει και εγκλωβίζει την Έμμα, στην θαυμάσια κινηματογράφηση, στην όμορφη φωτογραφία και στην απόδοση της εποχής που μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια είναι άψογη. Για τους θεατές που δεν γνωρίζουν το συγκεκριμένο έργο, η προσπάθεια αυτή ικανοποιεί ως ένα κομψό δράμα, πανέμορφο οπτικά, που διαθέτει αρκετά νοήματα κι έναν χαρακτήρα έντονο, δυναμικό, αντιφατικό και προπάντων ανυπότακτο στους κανόνες της μικροαστικής επαρχιακής κοινωνίας.
Για του θεατές που έχουν διαβάσει το βιβλίο και ακόμα περισσότερο για τους γνώστες του συγγραφικού διαμετρήματος του Φλομπέρ και της σπουδαιότητας του έργου του, η προσπάθεια της Σόφι Μπάρτες στην απόδοση του μυθιστορήματος, εξαντλείται στην παρουσίαση της αστικής φιλοχρηματίας, του καταναλωτισμού και του εμπορευματικού φετιχισμού που δελεάζει, παρασύρει και εγκλωβίζει την Έμμα, στην θαυμάσια κινηματογράφηση, στην όμορφη φωτογραφία και στην απόδοση της εποχής που μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια είναι άψογη. Για τους θεατές που δεν γνωρίζουν το συγκεκριμένο έργο, η προσπάθεια αυτή ικανοποιεί ως ένα κομψό δράμα, πανέμορφο οπτικά, που διαθέτει αρκετά νοήματα κι έναν χαρακτήρα έντονο, δυναμικό, αντιφατικό και προπάντων ανυπότακτο στους κανόνες της μικροαστικής επαρχιακής κοινωνίας.
