ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΙΑ
βιογραφία 2015
Μια αληθινή ιστορία αφοσίωσης και αγάπης, εμπνευσμένη από τη ζωή δυο καλλιτεχνών από τη Δανία. Η ιστορία της Γκέρντας και του Άιναρ Βέγκενερ ο οποίος ήταν ένας από τους πρωτοπόρους που αποφάσισαν να αλλάξουν φύλλο και να ταρακουνήσουν τον καθωσπρεπισμό της εποχής.
ΣΕΝΑΡΙΟ: Ντέιβιντ Έμπερσοφ (νουβέλα), Λουσίντα Κόξον (σενάριο)
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Έντι Ρεντμέιν, Αλίσια Βικάντερ, Άμπερ Χερντ, Ματίας Σένερτς, Μπεν Γουίσο, Σεμπάστιαν Κοχ
ΗΜΕΡ.ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 28/1/2016 (Ελλάδα)ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 120 λεπτά
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Αμερική, Αγγλία

Ο Τομ Χούπερ, γνωστός για το βραβευμένο με όσκαρ, “Ο Λόγος του βασιλιά” (2010) και το θεαματικό “οι Άθλιοι” (2012), εμπνέεται από τη ομώνυμη πολυβραβευμένη νουβέλα (2000) του Ντέιβιντ Έμπερσοφ, η οποία αναφέρεται στη ιστορία του Έϊναρ Γουέγκνερ, ενός από τους πρώτους στην ιατρική ιστορία που επιχείρησαν επέμβαση αλλαγής φύλου.
Συνεχίζοντας σε συγγενές εικονογραφικό ύφος με τις προηγούμενες ταινίες του ο Χούπερ, φέρνει στο φως την ιστορία ενός παραγνωρισμένου ήρωα για να θίξει ζητήματα ταυτότητας και έκφρασης φύλου, σεβασμού της διαφορετικότητας, σεβασμού της ελευθερίας στην επιλογή και στην προσωπική αυτοδιάθεση και τον σημαντικό λυτρωτικό ρόλο της αγάπης στην αντιμετώπιση του 'άλλου'. Το ρεαλιστικό όμως βάρος της αναπαριστώμενης 'πραγματικότητας' στην καλοπροαίρετη όσο και φιλόδοξη βιογραφία του, φαίνεται να παγιδεύεται από την έντονη εμμονή, στην κατεύθυνση της εικαστικής χρήσης των υλικών έκφρασης, εικόνων, ήχων, σκηνικών, χρωμάτων, φωτισμών. Η υπέρμετρη ευαισθησία, ο συναισθηματισμός, ο πρόδηλος φετιχισμός, τα γυναικεία στερεότυπα, η σχολαστική προσοχή στο εκλεπτυσμένο και η υπεραπλούστευση στις αγωνίες των χαρακτήρων αποδυναμώνουν τις όποιες καλές προθέσεις και μετατρέπουν “Το κορίτσι από τη Δανία” σε ένα συγκαταβατικό περίτεχνο μελόδραμα.
Συνεχίζοντας σε συγγενές εικονογραφικό ύφος με τις προηγούμενες ταινίες του ο Χούπερ, φέρνει στο φως την ιστορία ενός παραγνωρισμένου ήρωα για να θίξει ζητήματα ταυτότητας και έκφρασης φύλου, σεβασμού της διαφορετικότητας, σεβασμού της ελευθερίας στην επιλογή και στην προσωπική αυτοδιάθεση και τον σημαντικό λυτρωτικό ρόλο της αγάπης στην αντιμετώπιση του 'άλλου'. Το ρεαλιστικό όμως βάρος της αναπαριστώμενης 'πραγματικότητας' στην καλοπροαίρετη όσο και φιλόδοξη βιογραφία του, φαίνεται να παγιδεύεται από την έντονη εμμονή, στην κατεύθυνση της εικαστικής χρήσης των υλικών έκφρασης, εικόνων, ήχων, σκηνικών, χρωμάτων, φωτισμών. Η υπέρμετρη ευαισθησία, ο συναισθηματισμός, ο πρόδηλος φετιχισμός, τα γυναικεία στερεότυπα, η σχολαστική προσοχή στο εκλεπτυσμένο και η υπεραπλούστευση στις αγωνίες των χαρακτήρων αποδυναμώνουν τις όποιες καλές προθέσεις και μετατρέπουν “Το κορίτσι από τη Δανία” σε ένα συγκαταβατικό περίτεχνο μελόδραμα.