Το my films-in, ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΕΛΙΔΑ ΠΟΥ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΛΑΤΡΕΙΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, ΜΕ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, REVIEWS, ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΤΑΙΝΙΩΝ, ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΝΕΑ. Films, cinema, reviews, movie news and festivals, oscars.
Ένα άτομο που πλήττεται σοβαρά από την πεζή και αδιάφορη ζωή του, δοκιμάζει κάτι πολύ διαφορετικό, όταν πηγαίνει στο Σινσινάτι για να μιλήσει σε ένα συνέδριο για επαγγελματίες στην εξυπηρέτηση πελατών.
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τσάρλι Κάουφμαν, Ντιούκ Τζόνσον
ΣΕΝΑΡΙΟ: Τσάρλι Κάουφμαν
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: με τις φωνές των Ντέιβιντ Θιούλις, Τζένιφερ Τζέισον Λι, Τομ Νούναν
Μια από τις καλύτερες ταινίες στοπ μόσιον ανιμέισον και η πρώτη σε τέτοιο στιλ του ιδιοφυούς Τσάρλι Κάουφμαν, βραβευμένου με όσκαρ για καλύτερο πρωτότυπο
σενάριο στο 'Η αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού' το 2005, με
Bafta για το 'Στο μυαλό του Τζωρτζ Μάλκοβιτς' το 2000, με Bafta επίσης
για το 'Adaptation' το 2003. Η σεναριακή γραφή του Κάουφμαν είναι πολύ ιδιαίτερη, πολύσημη, πλούσια σε θεματολογία και βάθος και για κάποιον που δεν έχει εξοικειωθεί με το σεναριακό του ύφος, ίσως η ιστορία της Ανομαλίσα, υποψήφιας στα φετινά Όσκαρ στην κατηγορία κινουμένων σχεδίων, να αποτελεί μια καλή αφετηρία για περαιτέρω ενασχόληση με τις ταινίες του.
Ο ρεαλισμός των κινήσεων, εκφράσεων των μαριονετών -το φιλμ έχει εξολοκλήρου δημιουργηθεί από μαριονέτες- η λεπτομερής απόδοση του περιβάλλοντος χώρου, οι φωτισμοί και η σκηνοθεσία, δείχνουν την επτάχρονη ολοκληρωτική προσήλωση όλων των συντελεστών της ταινίας στο να παρουσιάσουν ένα εκπληκτικό ανιμέισον, που έχει γίνει μάλιστα με χρηματοδότηση από το Kickstarter, το οποίο σε συνδυασμό με το ιδιαίτερο σενάριο του Καουφμαν, όχι μόνο εντυπωσιάζει, αλλά παρά τον αργό ρυθμό στη βηματοδότηση του, καταφέρνει και αποδίδει μέσα από ένα συμπονετικό πρίσμα, την μοναδικότητα και την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης κατάστασης, την υπαρξιακή, κοινωνική και διαπροσωπική αγωνία και τον εγωμονιστικό απομονωτισμό στα πλαίσια του οποίου βασανίζεται ο σύγχρονος άνθρωπος.
Ο Σνούπι ξεκινά την μεγαλύτερη του αποστολή και κυνηγά στους αιθέρες τον Κόκκινο Βαρόνο, ενώ ο καλύτερος φίλος του, ο Τσάρλι Μπράουν, ξεκινά το δικό του έπος προκειμένου να κερδίσει την αγάπη της ζωής του.
Το 1950, ένας εικονογράφος από τη Μινεσότα, ο νεαρός τότε, Τσάρλς Σουλτς, επέλεξε να στραφεί σε μια διαφορετική κατεύθυνση από αυτή των υπολοίπων σχεδιαστών που δημιουργούσαν κόμικ με σούπερ ήρωες, δράση και περιπέτεια όπως το Φλας Γκόρντον, Κάπτεν Αμέρικα, Φάντομ, Ρίνγκο, Μάρβελ Μαν, Σούπερ Γκερλ και άλλα. Με τον κόσμο των Peanuts, γεμάτο με καυστικό χιούμορ και οξυδερκείς παρατηρήσεις, ο Σουλτς, παρωδούσε την σκληρή, πικρή και αγχωτική πραγματικότητα ενώ έδινε ιδιαίτερο βάρος και σημασία στους καθημερινούς απλούς χαρακτήρες, στην αποτυχία, στη μετριότητα και στην απλότητα, γιατί πίστευε ότι όλα αυτά ήταν αναγκαία για την ισορροπία μιας προσωπικότητας. Οι περισσότεροι ήρωες των Peanuts βρίσκονταν σε κρίση ταυτότητας, ήταν
μελαγχολικοί, απορημένοι με την πραγματικότητα γύρω τους, αποτυχημένοι,
αντισυμβατικοί σε σκέψη και δράση, ενώ πολλές ιστορίες είχαν αναφορές
στην παιδική ηλικία του δημιουργού και ο βασικός χαρακτήρας, Τσάρλι
Μπράουν, σκιαγραφούσε σε γενικές γραμμές τον ταπεινό και απλό χαρακτήρα
του. Τα Peanuts με τον καιρό έγιναν τα πιο διάσημα και τα πιο αγαπημένα από όλες τις ηλικίες κόμικ στον κόσμο. Εμφανίστηκαν σε πάνω από δυόμιση χιλιάδες εφημερίδες και σε εβδομήντα πέντε χώρες, ενώ την εποχή της ακμής τους, στα μέσα της δεκαετίας του εξήντα, διαβάζονταν πάνω από τριακόσια εκατομμύρια ανθρώπους καθημερινά.
Κινούμενα σχέδια που αποτυπώνουν την οδυνηρή αληθινή ιστορία ενηλικίωσης ενός κοριτσιού από το Ιράν κατά τη διάρκεια της ισλαμικής επανάστασης.
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μαρζάν Σατραπί, Βανσάν Παρονό
ΣΕΝΑΡΙΟ: Μαρζάν Σατραπί, Βανσάν Παρονό
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: με τις φωνές των: Κατρίν Ντενέβ, Ντανιέλ Νταριέ, Κιάρα Μαστρογιάννι
ΗΜΕΡ.ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 8/11/2007 (Ελλάδα)
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 96 λεπτά
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Γαλλία, Αμερική
Ένα κινούμενο σχέδιο πολύ ξεχωριστό, που δεν μιλάει στην παιδική μας ηλικία, δεν ασχολείται με φανταστικούς ήρωες και δεν είναι για μικρά παιδιά. Το Περσέπολις που βασίζεται στο τετράτομο, ομότιτλο, αυτοβιογραφικό κόμικ της Ιρανής εικονογράφου και σκιτσογράφου Μαρζάν Σατραπί, παρουσιάζει την σκληρή ιστορία ενηλικίωσης της δημιουργού και μέσω αυτής, την ιστορία του Ιράν από την πτώση του Σάχη και μετά. Είναι αξιοσημείωτο το πόση συγκίνηση, συναίσθημα, πόσες αλήθειες ζωής και στιγμιότυπα από ένα βίαιο λάθος της ιστορίας, μπορεί να χωρέσει και να μεταδώσει ένα ασπρόμαυρο κινούμενο σχέδιο.
Η κινηματογραφία των Μαρζάν Σατραπί και Βανσάν Παρονό, με το λιτό, απατηλά απλό στιλ των χειροποίητων σχεδίων, ακτινοβολεί ζεστασιά και χιούμορ, ακόμα και όταν αφηγείται ιστορίες που είναι συχνά επώδυνες και δεν χάνει τον αφηγηματικό ρυθμό της ούτε λεπτό ή την αφηγηματική συνοχή, στη σύνοψη μιας ζωής κι ενός έθνους σε κρίση που μας παρουσιάζει.
Μετά την μετακόμιση της εντεκάχρονης Ρίλει, απο την Μινεσότα στο Σαν Φρανσίσκο, τα συναισθήματά της, η χαρά, ο φόβος, ο θυμός, η αηδία και η θλίψη, έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ τους για το πως θα ήταν καλύτερα η ηρωίδα να αντεπεξέλθει στη νέα πόλη, σπίτι και στο νέο σχολείο.
Οι περισσότερες από τις ταινίες κινουμένων σχεδίων της Pixar φαινομενικά απευθύνονται σε παιδιά, αλλά το πραγματικό κοινό τους είναι οι ενήλικες. Οι αφηγήσεις με τους απλούς ήρωες της Ντίσνεϊ που είχαν μια ατμόσφαιρα παιδικότητας και αφέλειας ή τα κλασικά της παραμύθια και οι ιστορίες που ανέδιδαν λυρισμό και νοσταλγία για την παιδική ηλικία, φαίνεται να τελειώνουν με τους μύθους της Pixar εποχής. Στη θέση τους, εμφανίζονται θέματα με προβληματισμούς διαχρονικούς, επαναδιατυπωμένους στο πλαίσιο της σύγχρονης εποχής, στα οποία αναπόφευκτα πλανάται το ερώτημα, ποιο είναι το όριο μεταξύ παιδικής φαντασίας και ενήλικης πραγματικότητας;
“Τα μυαλά που κουβαλάς” είναι μελαγχολική, αλλά πολύ γλυκιά, δημιουργική και πανέξυπνη ιστορία κινουμένων σχεδίων, με ρυθμό και πολύχρωμα ονειρικά σκηνικά, η οποία παρουσιάζει κάτω από την επιφανειακή της λιτότητα, μια άρτια τεχνική και μια σημαντική πολυπλοκότητα που αφορά τις ιδέες που πραγματεύεται σχετικά με τον χειρισμό των συναισθημάτων και την διαμόρφωση της ανθρώπινης προσωπικότητας, έχοντας πάντα ως ερείσμα τις τελευταίες τάσεις της Γνωστικής επιστήμης για τη λειτουργία του νου.
Τα Μίνιονς, ο Κέβιν, ο Μπομπ και ο Στούαρτ, στρατολογούνται από μια υπέρ-κακοποιό,η οποία θέλει να κατακτήσει τον κόσμο, αλλά ο Γκρου θα βάλει τέλος στα σχέδιά της, παίρνοντας με το μέρος του τα μικρά κίτρινα ανθρωπάκια.
Ένα από τα ατού των ταινιών “Εγώ ο Απαισιότατος” 1&2 (2010,2013), ήταν τα Μίνιονς, τα μικρά κίτρινα πλασματάκια, με την ακαταλαβίστικη γλώσσα τους, μα την τόσο χαριτωμένη και γλυκιά φυσιογνωμία τους και την … αλλοπρόσαλλη δράση τους. Τώρα τα Μίνιονς, έχουν την δική τους ταινία, που αποτελεί το προ-επεισόδιο ή prequel της αρχικής αφήγησης του “Εγώ ο Απαισιότατος”. Πολυαναμενόμενο από τους λάτρεις των κινουμένων σχεδίων φιλμ, βυθίζεται άκριτα σε οποιοδήποτε νόημα ή ιδέα παρουσιάζει, με χοντροκομμένα κόλπα και αστεία, έξυπνες σινεφιλικές αναφορές, υπερβολικά και βολικά επεισόδια δράσης, ενταγμένα στην γενικότερη καλορυθμισμένη αίσθηση του παραλόγου και της ασυναρτησίας που το χαρακτηρίζει και με πολύ καλά γραφικά, γνώριμα από τις ταινίες “Εγώ ο Απαισιότατος”.
Πρόκειται για την ιστορία ενός άτακτου προβάτου, του Σον, το οποίο αποφασίζει να σπάσει τη ρουτίνα στο αγρόκτημα και να δώσει λίγο διασκέδαση στο κοπάδι του, όμως το σχέδιό του αποκτά περισσότερη δράση από όση θα ήθελε. Το τροχόσπιτο στο οποίο ο Σον και η παρέα του έχουν εγκλωβίσει τον βοσκό, βρίσκεται πάνω σε έναν απότομο βράχο. Το τροχόσπιτο γλιστρά και πάει κατευθείαν στην πόλη, ενώ ο βοσκός από ένα χτύπημα στο κεφάλι παθαίνει αμνησία. Ο Σον πάει στην πόλη με όλη την παρέα να φέρει πίσω τον βοσκό. Θα πρέπει να επιστρέψουν όλοι με ασφάλεια πίσω στη φάρμα, μόνο που αυτό δεν θα συμβεί και με τον πιο εύκολο τρόπο.
Μετά την επιτυχημένη της πορεία στην τηλεόραση, η σειρά που παίζεται από το 2010 στην Αγγλία, “Σον, το πρόβατο”, βρίσκει το δρόμο της προς τη σκοτεινή αίθουσα και γίνεται ταινία. Μια δημιουργία του βρετανικού στούντιο Aardman, που φιγουράρει επάξια δίπλα στα μεγάλα στούντιο Ντίσνεϊ, Πιξάρ, Ντρίμ Γουόρκς, έχοντας στο ενεργητικό του δέκα υποψηφιότητες για όσκαρ και τέσσερα κερδισμένα, το 1989 με το “Creature Comforts” (μικρού μήκους), το 1993 με το “The Wrong Trousers” (μικρού μήκους), το 1995 με το “A Close Shave” (μικρού μήκους) και το 2005 με το “Γουάλας και Γκρόμιτ στον τεράστιο λαχανόκηπο” (μεγάλου μήκους). Μια ακαταμάχητη ταινία, συγκινητική αλλά και με πολύ πολύ γέλιο, αρκεί να σκεφτείτε πως εδώ υπάρχουν ιδιαίτεροι χαρακτήρες όπως ένας σκύλος που χρησιμοποιεί χαρτί τουαλέτας, χοίροι που φορούν κόκκινα εσώρουχα, ακούν και χορεύουν ροκ και πρόβατα που έχουν κομμωτικές στιλιστικές ανησυχίες!
Έτος 50 π.Χ. Όλη η Γαλατία βρίσκεται υπό Ρωμαϊκή κατοχή. Όλη, εκτός από το γνωστό μικρό γαλατικό χωριό. Αυτή τη φορά ο Ιούλιος Καίσαρας, καταστρώνει ένα διαφορετικό σχέδιο, ύπουλο και σκοτεινό, προκειμένου να κατακτήσει τους ατίθασους Γαλάτες. Με ποιόν τρόπο ο Αστερίξ και η παρέα του θα προσπαθήσουν να σώσουν το χωριό τους από τον κίνδυνο;
Τριανταπέντε είναι συνολικά τα τεύχη με τις απίθανες περιπέτειες της τρομερής και πολύ δημοφιλούς γαλατικής παρέας, του Αστερίξ και του Οβελίξ. Τα πρώτα εικοσιτέσσερα, το τριακοστό δεύτερο και το τριακοστό τέταρτο, είναι σε σενάριο του Ρενέ Γκοσινί και σκίτσα του Αλμπέρ Ουντερζό, τα τεύχη από εικοσιπέντε μέχρι τριανταένα, καθώς και το τεύχος τριαντατρία, είναι μόνο από τον Ουντερζό, ενώ το τελευταίο τεύχος είναι από τους Ζαν Ιβ Φερρί και Ντιντιέ Κονράντ.
Ανάλογα με την θεματολογία τους οι περιπέτειες των αστείων Γαλατών χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: σε αυτές που η παρέα βρίσκεται σε χώρες μακρινές ή μέσα στην Γαλατία και σε αυτές που εκτυλίσσονται μέσα ή τριγύρω από το χωριό. Στις μεν πρώτες το χιούμορ βασίζεται ως επί το πλείστο στην διαφορετική νοοτροπία των διαφόρων λαών που επισκέπτεται ο Αστερίξ, ενώ στις δεύτερες, η δράση αφορά τις προσπάθειες που καταβάλλουν οι Ρωμαίοι για να καθυποτάξουν τους Γαλάτες. Στο σινεμά, υπήρξαν εννιά παραγωγές κινουμένων σχεδίων με τον Αστερίξ και τέσσερις ταινίες ζωντανής δράσης, με την τελευταία να κυκλοφορεί το 2012.
Ο μύθος των Σέλκι θα παίξει σημαντικό ρόλο στη ζωή ενός αγοριού, του Μπεν και της μικρής αδελφής του, Σιρς. Όταν η γιαγιά τους τα πάρει κοντά της για να τους προσφέρει ένα καλύτερο σπιτικό, αυτά θα αποδράσουν προκειμένου να σώσουν των κόσμο των μαγικών πλασμάτων της θάλασσας μπαίνοντας έτσι σε μια απίστευτη περιπέτεια.
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Ιρλανδία, Δανία, Βέλγιο, Λουξενβούργο, Γαλλία
Με αυτό το εκπληκτικής ομορφιάς και σκιτσαρισμένο στο χέρι κινούμενο σχέδιο, έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε έναν πανέμορφο θρύλο από τις λαογραφικές παραδόσεις της Ιρλανδίας, Σκωτίας και των νησιών Φερόε, σύμφωνα με τις οποίες οι Σέλκις είναι μυθολογικά πλάσματα, φώκιες στη θάλασσα, αλλά εάν βγάλουν το δέρμα τους μετατρέπονται σε πολύ ελκυστικούς ανθρώπους. Όταν είναι ολόγιομο το φεγγάρι, είναι δυνατό, μια Σέλκι (θηλυκή ή αρσενική) να βγει από τη θάλασσα και να βγάλει το δέρμα της για να μετατραπεί σε μια όμορφη γυναίκα ή σε ένα όμορφο άντρα. Συχνά λόγω της ομορφιάς τους, οι άνθρωποι προκειμένου να κρατήσουν κοντά αυτά τα πλάσματα κλέβουν το δέρμα τους και οι Σέλκι δεν μπορούν να επιστρέψουν στον ωκεανό. Αλλά εάν βρουν το δέρμα τους επιστρέφουν αμέσως στη θάλασσα.
Παρακολουθούμε την ιδιαίτερη σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ ενός φουσκωτού ρομπότ, του Μπέιμαξ και ενός εφήβου του Χίρο, ο οποίος μαζί με ορισμένους φίλους του σχηματίζει μια ομάδα υπερ- ηρώων με σουπερ δυνάμεις, προκειμένου να αντιμετωπίσουν κάποια προβλήματα που προκύπτουν αναπάντεχα.
Το Big hero 6, είναι το ελκυστικό αποτέλεσμα της ένωσης δυο μεγάλων εμπορικών ονομάτων, της Ντίσνεϋ και τις Μάρβελ, που συνδυάζει τον συναισθηματισμό της πρώτης και την υπερ-ηρωική περιπέτεια της δεύτερης. Οι δυο βασικοί αξιολάτρευτοι χαρακτήρες, η γερή δόση περιπέτειας, τα έντονα εκφραστικά χρώματα και τα πλούσια οπτικά εφέ, σίγουρα θα ενθουσιάσουν τους μικρούς θεατές.
Εδιμβούργο, τέλη του 19ου αιώνα. Στην πιο κρύα νύχτα του χειμώνα γεννιέται ένα παιδί, του οποίου η καρδιά παγώνει και αντικαθίσταται με ένα ρολόι. Για να λειτουργεί σωστά η καρδία του θα πρέπει να αποφεύγει τα έντονα συναισθήματα και πάνω από όλα την αγάπη. Τι θα γίνει όμως όταν το μικρό αυτό παιδί μεγαλώσει και συναντήσει κάποτε την αγάπη;
Μια ιδιότυπη μιούζικαλ παραγωγή κινουμένων σχεδίων, επηρεασμένη από το σκοτεινό και γοτθικό ρομαντικό κόσμο του Λικ Μπεσόν, σε σκηνοθεσία των Στεφάν Μπερλά και Ματίας Μαλζιέ και βασισμένη πάνω σε ένα εκκεντρικό μείγμα μουσικής του συγκροτήματος Διόνυσος, που συνδυάζει ροκ και ποπ ακούσματα με στοιχεία όπερας.
Το μικρό γατάκι Θάντερ, έχει εγκαταλειφθεί από τους ιδιοκτήτες του και ένα βροχερό βράδυ βρίσκει καταφύγιο στο μεγάλο αρχοντικό του μάγου Λορέντζο. Ο γέροντας θα το καλοδεχθεί, δεν θα συμβεί όμως το ίδιο με τον Τζακ το λαγό και την μικρή ποντικίνα Μάγκι που θα συνωμοτήσουν εναντίον του προκειμένου να φύγει από το σπίτι. Όμως απέναντι στην κοινή απειλή, του πονηρού ανιψιού του Λορέντζο που θέλει να στείλει τον θείο του στο γηροκομείο και να πουλήσει το αρχοντικό, θα πρέπει να συμφιλιωθούν και να προσπαθήσουν όλοι μαζί να αποτρέψουν το γεγονός.
Από το Βέλγιο η παραγωγή αυτή, σε σκηνοθεσία των Μπεν Στάσεν και Ζερεμί Ντεγκρισόν, συνεργάτες και στο παρελθόν σε άλλες ανάλογες μικρού μήκους ταινίες, που αν και αναπτύσσεται με προβλέψιμο τρόπο, ωστόσο διαθέτει κάποια καλά χαρακτηριστικά. Η αμερικανική βιομηχανία με ονόματα κολοσσούς όπως Ντίσνεϊ, Πιξάρ, Ντρεαμ Γουόρκς κλπ. δεν αφήνει και πολλά περιθώρια σε τέτοιου είδους προσπάθειες, ο ανταγωνισμός είναι πολύ μεγάλος, έτσι εύκολα παραγωγές σαν αυτή μπορούν να βρεθούν στο περιθώριο, όμως αξίζει λίγο την προσοχή μας γιατί και χαρακτήρες αξιαγάπητους διαθέτει και υψηλής ποιότητας οπτικά εφέ, χρώματα και σχέδια.
Η αληθινή ιστορία του Τζίρο Χορικόσι ενός από τους διασημότερους μηχανικούς αεροσκαφών που διακρίθηκε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου σχεδιάζοντας τα ιαπωνικά μαχητικά αεροσκάφη.
Χαγιάο Μιγιαζάκι, πολυβραβευμένος σκηνοθέτης κινουμένων σχεδίων, βραβευμένος με όσκαρ το 2001 για το "Ταξίδι στη Χώρα των θαυμάτων". Ένας δημιουργός που έχει κατασκευάσει μερικά από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα κινουμένων σχεδίων με απίστευτες, παράξενες εικόνες που δε θα μπορούσε κανείς από τον δυτικό κόσμο να φανταστεί και να δημιουργήσει. Ο μάγος του ιαπωνικού καρτούν, παρουσιάζει σε αυτό το φιλμ την ζωή του Τζίρο Χορικόσι, του διάσημου σχεδιαστή πολεμικών αεροπλάνων κατά την περίοδο του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, μετατρέποντάς τη σε ένα αντιπολεμικό ύμνο.
Αρκετοί κατηγόρησαν τον Μιγιαζάκι πως με αυτή την ταινία φαίνονται πιο ελκυστικά στα μάτια του θεατή τα πολεμικά αεροπλάνα και συγκεκριμένα τα Ζέρο Φάιτερ που ο Χορικόσι σχεδίασε, ενώ στην ουσία ήταν μηχανές που σκότωναν και είχαν δημιουργηθεί για να καταρρίπτουν τα εχθρικά μαχητικά. Οι περισσότεροι όμως υποστηρίζουν ότι το βασικό νόημα της ταινίας ήταν ένα ηχηρό αντιπολεμικό μήνυμα, που μιλούσε συγχρόνως για την απεριόριστη δύναμη της φαντασίας και πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί για λάθος σκοπούς η δουλειά κάποιου σχεδιαστή. Τα αντιπολεμικά μηνύματα άλλωστε και η ειρηνιστική δεοντολογία ήταν για πολλά χρόνια ένα σταθερό μήνυμα των ταινιών του Μιγιαζάκι.
Το όνειρο από μικρό παιδί του Χορικόσι ήταν να γίνει πιλότος, όμως τον εμπόδισε η όρασή του, οπότε ακολούθησε το επάγγελμα του μηχανικού και σχεδιαστή αεροπλάνων. Το πάθος για τα αεροπλάνα και την αεροπορία τον έκανε πρωτοπόρο στον τομέα του. Εργάστηκε τα περισσότερα χρόνια για λογαριασμό της ιαπωνικής εταιρίας Μιτσουμπίσι, η οποία είχε στενές σχέσεις με το ιαπωνικό στρατιωτικό κατεστημένο. Ο Χορικόσι παρόλο που είχε άμεση συμμετοχή στον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο με την κατασκευή αυτών των αεροπλάνων, ήταν έντονα αντίθετος με τις εχθροπραξίες που συνέβαιναν καθώς τις θεωρούσε το λιγότερο ανώφελες, ενώ η κατασκευή των μαχητικών ήταν ενάντια στις εσωτερικές επιταγές του. Είχε δηλώσει εξάλλου πως "Το μόνο που ήθελα να κάνω ήταν κάτι όμορφο".
Βασιζόμενος ο Μιγιαζάκι σε αυτά τα αληθινά γεγονότα και στις μαρτυρίες του πατέρα του, ο οποίος είχε εργαστεί για τον Χορικόσι κατά τη διάρκεια του πολέμου, δημιουργεί μια ιστορική, βιογραφική ταινία, για να μας παρουσιάσει μέσα στα εκατόν είκοσι λεπτά της, που είναι γεμάτα από μαγικά σχέδια και χρώματα, πολλές από τις ιδέες και τους προβληματισμούς του, όπως το ανώφελο του πολέμου, την λάθος χρησιμοποίηση του όποιου ανθρώπινου ταλέντου, την πάλη που πρέπει να κάνει κανείς απέναντι στις δυσκολίες της ζωής, το κυνήγι του ονείρου και της τελειότητας, τη σημασία της αγάπης όταν οι άνεμοι της ζωής δυναμώνουν.
Μια από τις πιο ωραίες ταινίες του μεγάλου Ιάπωνα δημιουργού, που σίγουρα θα μας λείψει αν κάνει πράξη αυτό το οποίο δήλωσε στην πρεμιέρα του έργου, στο περσινό φεστιβάλ της Βενετίας, πως αυτή είναι η τελευταία του ταινία.
Να σημειώσουμε πως η ταινία ήταν υποψήφια στα φετινά βραβεία Όσκαρ.
Reviewed by My Films-In, on
the wind rises-
Rating:8,2 out of
10
Περιπέτεια στην χώρα των Λέγκο. Ο Έμμετ δεν είναι ένας επαναστάτης, είναι ένας συνηθισμένος, φιλήσυχος λεγκοχαρακτήρας. Από μια παρεξήγηση θα θεωρηθεί πως είναι ο σούπερ ήρωας μιας προφητείας, ο οποίος θα σώσει τον κόσμο των Λέγκο από την καταστροφή. Θα μπορέσει ο Έμμετ και η παρέα του να απαλλάξουν τον κόσμο από τον κίνδυνο και να επαληθεύσουν την προφητεία;
Η ιδέα της ταινίας δεν είναι και τόσο φρέσκια και πρωτότυπη όσο νομίζουμε. Πριν από την Λέγκο ταινία είχαν προηγηθεί το Lego Batman: The Movie - DC Super Heroes Unite, το Bionicle, το Lego Star Wars και το Monty Python and the Holy Grail in Lego, μικρού μήκους βέβαια. Οπότε ήταν καιρός να παραχθεί και μια ανάλογη ταινία μεγάλου μήκους.
Το φιλμ έχει πολλές αναφορές σε άλλες παραγωγές με ποπ ινδάλματα, πολλές αλληγορίες, πολλά ωραία μηνύματα με αναφορές στην τυποποίηση, στην ανελευθερία και στον δεσποτισμό που επιβάλλει το καπιταλιστικό σύστημα, στην χειραγώγηση των μαζών, στην μαζικοποίηση και σε πολλά άλλα θέματα, αλλά πραγματικά, δεν νομίζουμε ότι είναι ένα φιλμ κινουμένων σχεδίων που θα αγγίξει πολλές παιδικές καρδιές. Η δράση είναι απίστευτα γρήγορη και κουραστική, με ατελείωτες καταδιώξεις και συγκρούσεις που δεν παράγουν κανένα αληθινό συναίσθημα και δεν αφήνουν στον μικρό παρατηρητή τον χρόνο για να κατανοήσει και να εμπεδώσει. Τα κίνητρα πίσω από την πλοκή της ταινίας, τα κλισέ, τα στερεότυπα ή οι ιδεολογικές τοποθετήσεις της, μπορούν να κατανοηθούν και να αμφισβητηθούν ή όχι, μόνο από ώριμους παρατηρητές. Ωστόσο προς μεγάλη ευχαρίστηση της εταιρίας Λέγκο, πιστεύουμε πως κάτι μαγικό θα συμβεί με τις πωλήσεις της. Ο στόχος έχει επιτευχθεί.
Οι κατασκευαστές παιχνιδιών και οι συμμαχίες τους με τις κινηματογραφικές εταιρίες, σκοπό έχουν το αμοιβαίο κέρδος και επειδή δεν μπορεί μια ταινία να ασχοληθεί για δυο ώρες με το τι γίνεται όταν ένα παιδί παίζει με τα τουβλάκια, γιατί περί αυτού πρόκειται, εφευρέθηκε η συγκεκριμένη αφηγηματική δομή που δεν θα θυμίσει μόνο στους παλαιότερους γιατί απολάμβαναν αυτά τα παιχνίδια τόσο πολύ, αλλά θα ωθήσει τα παιδιά στο να καταναλώσουν τα συγκεκριμένα προϊόντα. Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί πως η ταινία σαρκάζει την κοινωνία των κατευθυνόμενων πολιτών και την απολυταρχική εξουσία του καπιταλισμού όμως η χρήση της ιδεολογίας για σκοπούς μάρκετινγκ δεν γίνεται για πρώτη φορά. Η Λέγκο δημιουργεί μια ετικέτα με όλα τα χαρακτηριστικά του προϊόντος της και καθ όλη τη διάρκεια του φιλμ, όπως οι ετικέτες που βλέπουμε στα διάφορα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που συνδέονται με αυτά, δημιουργώντας μια εικόνα στο μυαλό του θεατή-καταναλωτή η οποία προσδιορίζει στη σκέψη του το τι εκπροσωπεί. Η εταιρία χτίζει τη διαφήμισή της σύμφωνα με πολύ συγκεκριμένες κατευθυντήριες γραμμές που ιδιαίτερα στο φινάλε γίνονται πια ξεκάθαρες. Εκτός από τις αξίες της ενηλικίωσης και την επιρροή τους στην παιδική ηλικία- το σχέδιο για την καταστροφή της πόλης προέρχεται από τις αρνητικές επιρροές του πατέρα του παιδιού, ο Πρόεδρος των Εργασιών που θέλει να διατηρήσει τον έλεγχο στον κόσμο, συμβολίζει τον πατέρα του παιδιού που κι αυτός συμβολίζει τον κόσμο των μεγάλων- εκτός από την ελευθερία στην δημιουργία, την αξία της ατομικότητας αλλά και της συλλογικότητας, της μη ολοκληρωτικής ακολουθίας των κανόνων που πολύ ορθά προβάλλονται στο τέλος, δηλώνονται επίσης, ότι μέσω αυτών των παιχνιδιών απελευθερώνεται η ανθρώπινη δημιουργικότητα και φαντασία, ενισχύεται το αίσθημα της χαράς όταν κατασκευάζει κανείς κάτι από το μηδέν και ότι μπορεί κανείς με το παιχνίδι αυτό να φτιάχνει ότι κόσμους θέλει χωρίς τις οδηγίες που υπάρχουν έτσι κι αλλιώς στις συσκευασίες τους. Το κλειδί για την κατανόηση των παραπάνω βρίσκεται στο γεγονός πως ότι βλέπουμε και μαθαίνουμε, συμβαίνουν στην φαντασία ενός παιδιού.
Η αρχή της ταινίας και τα πρώτα είκοσι λεπτά είναι απολαυστικά από εκεί και πέρα όμως η υπεραπλουστευμένη πλοκή και ιδιαίτερα το τέλος της, συνθέτουν ένα κινηματογραφικό αποτέλεσμα κάτω των προσδοκιών μας. Αναρωτιόμαστε για το κατά πόσο οι ζωντανές σκηνές δράσης ήταν απαραίτητες και καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως για το ίδιο το έργο ίσως όχι, για την ολοκλήρωση της διαφημιστικής πρότασης ναι. Η ψηφιακή τεχνολογία για άλλη μια φορά κάνει το θαύμα της. Όλες οι σκηνές έχουν υλοποιηθεί με τουβλάκια λέγκο από τα σύννεφα μέχρι τη θάλασσα. Χρειάστηκαν πάνω από 15 εκατομμύρια τουβλάκια για να φτιαχτεί αυτό το λεγκοσύμπαν που είναι συναρπαστικό, απεριόριστο και εκθαμβωτικά σουρεαλιστικό, αυτά είναι άλλωστε τα μοναδικά στοιχεία που θα εκτιμήσουν ιδιαίτερα οι μικροί μας φίλοι.
Reviewed by My Films-In on
the lego movie-
Rating:6,7 out of
10
Ο παπαγάλος Μπλου, η Τζούελ και τα τρία παιδιά τους, ζουν στο μαγευτικό Ρίο. Η μαμά Τζούελ επιμένει πως τα παιδιά πρέπει να αποκτήσουν εμπειρίες και να ζήσουν σαν πραγματικά πουλιά, γιαυτό και προτρέπει τον Μπλου να ταξιδέψουν στην ζούγκλα του Αμαζονίου. Όταν φτάσουν εκεί, η οικογένεια θα αντιμετωπίσει διάφορες καταστάσεις αλλά και θα έρθει σε επαφή με το αληθινά δικό τους περιβάλλον.
Αφού τελείωσε τον κύκλο των Ιce Αge (Η Εποχή των παγετώνων 1, 2 και 3), ο Κάρλος Σαλντάνα, επιθυμούσε να δημιουργήσει κάτι που θα σχετιζόταν με την ιδιαίτερη πατρίδα του την Βραζιλία και τότε ήταν που σκέφτηκε την ιδέα του Ρίο, ένα από τα πιο λαμπερά, έξυπνα και κεφάτα τρισδιάστατα κινούμενα σχέδια. Η ταινία Ρίο 2 ξεκινά με το μουσικό σήμα της 20th Century Fox μιξαρισμένο με σάμπα! και μας μεταφέρει μέσα σε λίγα λεπτά, στην πολύχρωμη, πολύβουη και τεράστια ζούγκλα του εξωτικού Αμαζονίου, στην καρδιά του σμαραγδένιου θησαυρού όπως αναφέρεται και στην ταινία. Αν το πρώτο Ρίο έθεσε το πλαίσιο της ιστορίας και έβαλε τον πήχη ψηλά, το Ρίο 2, με την καταιγιστική δράση του και τα σχεδόν τέλεια τεχνικά χαρακτηριστικά του, κρίνεται ισάξιο αν όχι καλύτερο και πιο απολαυστικό. Είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε την ταινία χωρίς μεταγλώττιση και να απολαύσουμε όλα τα τραγούδια και ιδιαίτερα την φωνή του Μπρούνο Μαρς.
Η οικογένεια του Μπλου ξεκινά το ταξίδι προς...την εξερεύνηση της πραγματικής της φύσης, όταν η μαμά της οικογένειας- ο αληθινός θεματοφύλακας της παράδοσης και των αξιών κάθε έμβιου είδους- θέλει να γνωρίσουν τα παιδιά της το φυσικό τους περιβάλλον. Σε πρώτη ανάγνωση μπορεί το κύριο μήνυμα να είναι η προστασία του περιβάλλοντος, όμως δεν είναι μόνο αυτό, καθώς η ταινία λειτουργεί και σε μεταφορικό επίπεδο χωρίς αυτά που επισημαίνονται να κοινωνούνται με διακηρυκτικό τρόπο. Μέσα από τους ατέλειωτους χορούς, τα λαμπερά χρώματα, τις αστείες ατάκες, το τραγούδι και την έντονη δράση, η ταινία κάνει λόγο για τον κομφορμισμό, τον καταναλωτισμό, για τα πράγματα που δεν είναι ουσιαστικά, αλλά άχρηστα και πέρα από τη φύση μας, για την σκλαβιά μας από την τεχνολογία και από όλα αυτά που αμβλύνουν και ατονούν τις ικανότητές μας. Όπως το σκλαβωμένο πουλί στο κλουβί έχει πια χάσει την ικανότητα να πετάει και να χρησιμοποιεί όλα εκείνα που η φύση το προίκισε, έτσι και ο άνθρωπος σκλαβωμένος από τον "πολιτισμό" του, έχει χάσει τις δεξιότητές του, την ουσία του. Η συντροφικότητα και η οικογένεια είναι στοιχεία σημαντικά για όλα τα πλάσματα στον πλανήτη, η αγάπη είναι έννοια πολύ πλατιά και δεν ενοχλείται από την διαφορετικότητα, η συνεργασία και η ομαδικότητα είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία μεγάλων στόχων και ο κάθε ένας αναπτύσσει τις ικανότητες του μόνο μέσα στο κατάλληλο για αυτόν περιβάλλον, μερικά από τα μηνύματα της ταινίας. Οι χαρακτήρες της ταινίας στο Ρίο 2 διαμορφώνονται, εξελίσσονται και περνούν σε ένα άλλο στάδιο, αυτό της συνειδητοποίησης του εαυτού όταν έρχεται σε επαφή με τις ρίζες του.
Το φιλμ διαθέτει πολλά στοιχεία του βραζιλιάνικου λαϊκού πολιτισμού, όπως η αντιπαλότητα μεταξύ των μπλε και το κόκκινων παπαγάλων που είναι αναπαράσταση ενός δημοφιλούς φεστιβάλ στο βόρειο τμήμα της Βραζιλίας, το ποδόσφαιρο, το καρναβάλι, η χαρά η γιορτή, το κέφι το γλέντι. Με πολύ μουσική, σάμπα, ποπ, χιπ χοπ, διασκευές από άλλα μιούζικαλ και άλλα είδη μιξαρισμένα μεταξύ τους και κυρίως χρώματα, η ταινία δείχνει πόσο όμορφη πολύχρωμη ενδιαφέρουσα και γεμάτη ζωή είναι η φύση που μας περιβάλλει.
Το οικολογικό μήνυμα είναι σαφές διατυπωμένο. Τα περισσότερα οικοσυστήματα στη γη απειλούνται από την αλόγιστη εκμετάλλευση του ανθρώπου που έχει ως μοναδικό γνώμονα το κέρδος. Αναφέρεται όμως ιδιαίτερα στο πρόβλημα του Αμαζονίου και θέλει να ευαισθητοποιήσει. Η παράνομη αποψίλωση των δασών που γίνεται για πολλά χρόνια στον Αμαζόνιο έχει ως αποτέλεσμα την διατάραξη της λειτουργίας του παγκόσμιου πνεύμονα και ισορροπιστή του κλίματος στη γη.
Μια ταινία χαρούμενη, διασκεδαστική, με πλούσια νοήματα και απολαυστική για όλους. Reviewed by My Films-In on
rio 2-
Rating:9,0 out of
10
Η πριγκίπισσα Έλσα διαθέτει μαγικές ικανότητες και μπορεί να ελέγχει το χιόνι. Όταν την ημέρα της στέψης της ένα γεγονός θα την αναστατώσει, θα βυθίσει το βασίλειό της σε παντοτινό χειμώνα. Απογοητευμένη, θα απομακρυνθεί από όλους και από την αδελφή της Άννα. Η Άννα θα προσπαθήσει να βρει τη λύση πριν να είναι πολύ αργά για όλους και να ξανακερδίσει την φοβισμένη αδελφή της με τη βοήθεια έναν πωλητή πάγου και ενός χιονάνθρωπου που μιλάει.
Αυτή ήταν η παραγωγή της Γουόλτ Ντίσνεϊ για το 2013. Τα είχε όλα και σε μεγάλες δόσεις, δράση χιούμορ, τραγούδι, τρισδιάστα γραφικά, λαμπερά χρώματα, αλλά... Και βέβαια κέρδισε το όσκαρ, Ντίσνεϊ βλέπετε. Το "Ψυχρά και ανάποδα" βασίστηκε στο παραμύθι του Άντερσεν "Η βασίλισσα του χιονιού" που γράφτηκε το 1845, όπως και "Η μικρή γοργόνα" το οποίο είδαμε το 1989. Πολλές ιστορίες κινουμένων σχεδίων έχουν ως πρωταγωνίστριες τις μικρές πριγκίπισσες, όπως και αυτή εδώ και οπωσδήποτε έχουν γίνει βήματα προόδου στα κινούμενα σχέδια της Ντίσνεϊ, τόσο όσον αφορά το τεχνικό τους κομμάτι ή την πλοκή των ιστοριών, όσο και τα μοτίβα που παρουσιάζουν ή τα κλισέ που αναπαράγουν. Ωστόσο πολλά βήματα πρέπει να γίνουν ακόμα για να ξεπεραστούν εντελώς τα κοινωνικά στερεότυπα που υπόρρητα δηλώνονται. Γιατί ναι μεν στο "Ψυχρά και ανάποδα" έχουμε δυο γυναικείους χαρακτήρες, δυο πριγκίπισσες, που φαίνονται ότι είναι ανεξάρτητες και δυναμικές, δεν βλέπουμε γάμο, παρόλο που αυτός υπονοείται στο τέλος, έχουμε επίσης ως κεντρικό θέμα την αδελφική αγάπη, την αμφισβήτηση της "πραγματικής" αγάπης έτσι όπως εκφράζεται με την εμφάνιση του καιροσκόπου πρίγκιπα, τον αγώνα που κάνει κανείς για να ξεπεράσει τον φόβο και να βρει το πραγματικό νόημα της αγάπης, δηλαδή την ανατροπή αρκετών κλισέ, άλλα δεν παύει στα πρώτα δεκαπέντε λεπτά, να παρουσιάζεται το κοινωνικό στερεότυπο το οποίο οδηγεί όλη την πλοκή σε ένα προβλέψιμο τέλος. Έτσι η μικρή πριγκίπισσα Άννα, δεν ξεπερνάει την πεπατημένη που έχει ως μοναδική επιδίωξη και όνειρο ζωής τον γάμο με έναν ωραίο νέο έστω και εάν αυτός δεν είναι πρίγκιπας. Ο εκμοντερνισμός των παιδικών κινουμένων σχεδίων της Ντίσνεϊ θα πρέπει εστιάσει την προσπάθεια της στο να προσφέρει πραγματικά διδάγματα για τους λιλιπούτειους και όχι μόνο φίλους της απαλλαγμένα εντελώς από παρελθοντικά κλισέ και κοινωνικές αγκυλώσεις.
Το όνομα Ντίσνεΐ στο χώρο των κινουμένων σχεδίων αναμφίβολα είναι τεράστιο, ωστόσο πολλές άλλες παραγωγές έχουν επιδείξει λαμπρά δείγματα όπως η Pixar, το στούντιο Chibli του Χάγιαο Μιγιαζάκι, η Dreamworks, η 20th Century Fox, η Warner bros ή τα manga anime από την ανατολή, που δηλώνουν ότι ο ανταγωνισμός είναι πια μεγάλος.
Reviewed by My Films-In on
frozen—
Rating:7,7 out of
10
Μια ιστορία φιλίας μεταξύ μιας αρκούδας και ενός μικρού ποντικιού, που ζουν σε διαφορετικούς κόσμους, παράλληλους αλλά ανταγωνιστικούς μεταξύ τους. Ο Έρνεστ ο αρκούδος, προσπαθεί να επιβιώσει μέσα στον βαρύ χειμώνα και δεν θέλει να γίνει δικαστής αλλά κλόουν. Η μικρή ποντικίνα η Σελεστίν με τίποτα δεν θέλει να γίνει οδοντίατρος παρά τις προτροπές των άλλων ποντικών, αλλά σχεδιάστρια. Μέσα από διάφορες δύσκολες καταστάσεις θα γνωριστούν καλύτερα και θα γίνουν αχώριστοι.
Μια πολυβραβευμένη διασκευή των παραμυθιών του Βέλγου Γκαμπριέλ Βενσάν, που αποδεικνύει ότι το κινούμενο σχέδιο μπορεί να είναι ελκυστικό, χωρίς τα τρισδιάστατα εφέ και τα λαμπερά χρώματα. Η ταινία αναδείχτηκε ως η καλύτερη στην κατηγορία κινουμένων σχεδίων στα βραβεία Σεζάρ, ενώ ήταν υποψήφια για το βραβείο Όσκαρ.
Απαλό, παραδοσιακό vintage σχέδιο, πλούσια περιγράμματα, ελαφριά παλέτα, αναδεικνύουν την γλυκύτητα, την ομορφιά, το ονειρικό και την ιδέα της παιδικής αθωότητας. Μέσα από την ιστορία του Έρνεστ και της Σελεστίν, μαθαίνουμε πως η αποδοχή του "άλλου", η διαφορετικότητα, οι κοινωνικές προκαταλήψεις, η αγάπη και η φιλία, είναι ζητήματα που θα πρέπει να ερευνηθούν όχι κάτω από κάποια ρητορικά σχήματα, αλλά να ειδωθούν με επιμέλεια και υπό μια διαφορετική οπτική που επιβάλει η πολυπολιτισμική κοινωνία του σήμερα. Επίσης, η ανάπτυξη της προσωπικότητας και ο επαγγελματικός προσανατολισμός, θα πρέπει να γίνεται με βάση τις ανάγκες, κλίσεις, δεξιότητες του ατόμου και όχι βάσει οικογενειακών προσδοκιών και κοινωνικών προτύπων.
Θαυμάσια, γλυκιά ταινία, το Έρνεστ και Σελεστίν είναι ένα ακόμα φιλμ, που αποδεικνύει πως τα κινούμενα σχέδια δεν είναι μόνο για μικρούς θεατές.
Reviewed by My Films-In on
ernest and celestine-
Rating:8,6 out of
10
