Το my films-in, ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΕΛΙΔΑ ΠΟΥ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΛΑΤΡΕΙΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, ΜΕ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, REVIEWS, ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΤΑΙΝΙΩΝ, ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΝΕΑ. Films, cinema, reviews, movie news and festivals, oscars.
Η νεότερη κινηματογραφική προσπάθεια του Μάικ Λι (Μια χρονιά ακόμα, Όλα ή τίποτα, Μυστικά και ψέμματα, Γυμνός κ.α.), επιχειρεί να αποδώσει τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια της ζωής ενός από τους πιο διάσημους, παραγωγικούς και προικισμένους ζωγράφους στην ιστορία των εικαστικών τεχνών, του Γουίλιαμ Τέρνερ. Έχοντας ως μοναδικό ενωτικό μοτίβο, στην χωρίς σενάριο κινηματογραφία του, το φως, το οποίο υπήρξε για τον καλλιτέχνη ο ακρογωνιαίος λίθος της δουλειάς του, ο Λι, παραθέτει ατμοσφαιρικά, εκπληκτικά τοπία, δεξιοτεχνικά κινηματογραφημένα, εστιάζει στην εξαιρετικά αντισυμβατική προσωπικότητα του καλλιτέχνη παρουσιάζοντας συνοπτικά κάποια επεισόδια της ζωής του και αποδίδει με ευστοχία το κοινωνικό και πολιτιστικό πορτρέτο της εποχής στην οποία έζησε.
Το χρονικό της εκστρατείας του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ για να διασφαλιστεί η ισότητα των δικαιωμάτων ψήφου μέσω μιας επικής πορείας από Σέλμα στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα το 1965.
Η πρώτη μεγάλου μήκους σκηνοθετική προσπάθεια της Άβα ΝτιΒερνέ, αφηγείται μια σημαντική ιστορική περίοδο για τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα των μαύρων στην Αμερική και παράλληλα σκιαγραφεί ένα μικρό κομμάτι της προσωπικότητας του μεγάλου ηγέτη των μαύρων και πολέμιο του φυλετικού ρατσισμού, Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ. Η κινηματογραφία της Ντιβερνέ ακολουθεί τις συμβάσεις και την ασφάλεια της κλασικής αφήγησης για να περιγράψει τους επίπονους, συνεχείς και αιματηρούς αγώνες της περιόδου, θυμίζοντας μας το πόσο έχουμε προχωρήσει στο δρόμο της κοινωνικής προόδου, αλλά και πόσο μακριά πρέπει να προχωρήσουμε ακόμα για να φτάσουμε στο επιθυμητό επίπεδο κοινωνικής ισοτιμίας και ελευθερίας.
Ύστερα από την απέλασή του το 1921 και μετά από μια δεκαετία στην Αμερική, ο Ιρλανδός πολιτικός ακτιβιστής Τζίμι Γκράλτον, επιστρέφει στα πάτρια εδάφη και επαναλειτουργεί την αίθουσα χορού στην οποία οι νέοι παρακολουθούσαν διάφορα μαθήματα, χόρευαν και επικοινωνούσαν γενικότερα. Όμως και πάλι το εγχείρημά του αυτό, θεωρείτε επικίνδυνο και έρχεται αντιμέτωπος με την εκκλησία και τους πολιτικούς, κινδυνεύοντας να χάσει τα πάντα.
Ένας από τους πιο σημαντικούς Άγγλους σκηνοθέτες ο Κεν Λόουτς, με πολλές κινηματογραφικές και τηλεοπτικές δημιουργίες στο ενεργητικό του, γνωστός για το ρεαλιστικό, νατουραλιστικό θα λέγαμε, σκηνοθετικό του στιλ και για τις προοδευτικές του πεποιθήσεις. Οι ταινίες του παρουσιάζουν πλήθος κοινωνικών ζητημάτων και κυρίως εστιάζουν στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των κοινωνικών θεσμών και την διαμορφωτική τους επιρροή στην ανθρώπινη προσωπικότητα. Από τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα της κινηματογραφικής του γραφής είναι το "Γη και Ελευθερία"(1995), "Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι"(2006, Χρυσός Φοίνικας), "Το όνομά μου είναι Τζο"(1998), "Ψωμί και τριαντάφυλλα"(2000), Ladybird Ladybird(1994).
Βρισκόμαστε στη δεκαετία του 1960 στην Παταγονία της Αργεντινής. Ένας Γερμανός γιατρός θα γνωριστεί με μια οικογένεια της περιοχής. Οι οικογένεια χωρίς να γνωρίζει ποιος πραγματικά είναι θα τον φιλοξενήσει στο πανδοχείο που έχει πρόσφατα ανοίξει. Ο γιατρός με τους ευγενικούς του τρόπους και την χαρισματική φυσιογνωμία του, θα τους κερδίσει και σιγά σιγά θα τον αποδεχτούν, ώσπου να ανακαλύψουν πως πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους εγκληματίες της ανθρωπότητας.
Πολυεπίπεδο ψυχολογικό θρίλερ, το συνταρακτικό στοιχείο του οποίου είναι το δυνητικά αληθινό γεγονός που αφηγείται. Είναι γνωστή η ιστορία του Τζόζεφ Μένγκελε, του Γερμανού αξιωματικού των Ες Ες και επικεφαλής γιατρού στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Άουσβιτς. Μια παράνοια στο χώρο της ιατρικής, που εξολόθρευσε άγνωστο αριθμό ανθρώπων πειραματιζόμενος πάνω τους με αποτρόπαιες μεθόδους, προκειμένου να θεμελιώσει τις φυλετικές του θεωρίες. Λίγο πριν τελειώσει ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος και με τη βοήθεια άλλων εγκληματιών πολέμου κατέφυγε στην Λατινική Αμερική όπου και συνέχισε τα φρικαλέα πειράματά του, κυρίως πάνω σε δίδυμα και μικρόσωμα άτομα που εξέφραζαν γι αυτόν την γενετική ανωμαλία.
Ως πρώτη ανάγνωση η πλοκή και η αγωνία χτίζεται σωστά, με αργό και σταθερό τρόπο συνεπικουρούμενη από αχανή, γκρίζα τοπία, ωστόσο συγκρατημένα και χωρίς να εκμεταλλεύεται το θέμα που έχει τη δύναμη να σοκάρει.
Οι καθεαυτού θεματικές κρύβονται πίσω από την αίσθηση αγωνίας που δημιουργείται και σε μικρές λεπτομέρειες καθ όλη τη διάρκεια του φιλμ. Επισημαίνονται η γοητευτική παραπλάνηση που μπορεί να ενέχει το κακό ή αλλιώς, το φαίνεσθαι και το είναι που τις περισσότερες φορές δεν συμπίπτουν, το κοινωνικά αποδεκτό, η διαφορετικότητα, η ομοιομορφία και οι τρόποι που αντιμετωπίζονται από την κοινωνία. Πως και γιατί η μητέρα και το κορίτσι βρέθηκαν τόσο κοντά σε κάτι τόσο απειλητικό και κατ΄επέκταση πως και γιατί οι χώρες της λατινικής Αμερικής υπέθαλψαν στα εδάφη τους όλους αυτούς τους εγκληματίες πολέμου; Ευρηματικός ο παραλληλισμός με τις κούκλες για το κανονικό και την ομοιομορφία, ενδιαφέρουσα η σύγκριση των εμμονών που είχαν τόσο ο πατέρας όσο και ο γιατρός και χρονικά σε σωστό σημείο το σεναριακό ταίριασμα της μυθοπλασίας με τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα.
Να σημειώσουμε πως η ταινία έχει αποσπάσει δέκα βραβεία της ακαδημίας κινηματογράφου της Αργεντινής, ενώ ήταν και υποψήφια για το βραβείο καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ Καννών.
Reviewed by My Films-In on
the german doctor—
Rating:7,6 out of
10
Ένας νεαρός αμαξάς στην Ινδική Μποπάλ, πιάνει δουλειά σε ένα εργοστάσιο χημικών. Η διεύθυνση του εργοστασίου καταβάλει κάθε προσπάθεια για μεγιστοποίηση των κερδών και μείωση του κόστους. Με βάση αυτό το πλάνο, πολλά από τα μέτρα ασφαλείας στο εργοστάσιο τίθενται εκτός λειτουργίας. Έτσι οι συνθήκες εργασίας όχι μόνο θέτουν σε κίνδυνο τους εργαζόμενους αλλά και ολόκληρη την πόλη.
Τον Δεκέμβριο του 1984, μία διαρροή σαράντα τόνων ισοκυανικού μεθυλίου από το εργοστάσιο φυτοφαρμάκων της αμερικανικής εταιρείας Union Carbide εγκατεστημένο στην καρδιά της πόλης Μποπάλ στην Ινδία, θα στερήσει τη ζωή σε σχεδόν 25.000 ανθρώπους και θα τραυματίσει περισσότερους από 100.000. Η βιομηχανική αυτή καταστροφή, χαρακτηρίστηκε ως η πιο σφοδρή στην ιστορία με ολέθριες συνέπειες, που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της περιοχής ως και σήμερα.
Η ανεξέλεγκτη κίνηση κεφαλαίων, το υπέρ κέρδος, η μονοκρατορία του νεοφιλευθερισμού και οι απάνθρωπες παρενέργειές τους, θα μπορούσε να ήταν ένας τίτλος για την περιγραφή του παραπάνω γεγονότος. Τα υπανάπτυξη κράτη αποτελούν πρόσφορα εδάφη για πλήρη εκμετάλλευση από τις πολυεθνικές, σε συνεργασία πάντα με την κλεπτοκρατική εξουσία. Η τακτική της μεταφοράς της βιομηχανικής παραγωγής ενθαρρύνεται σε τέτοια μέρη λόγο του χαμηλού κόστους παραγωγής, ενώ οι ελαστικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί, αποθρασύνουν τις πολυεθνικές που δεν λογοδοτούν σε κανέναν για την κατάφωρη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τις τρισάθλιες συνθήκες εργασίας που παρέχουν και την περιβαλλοντική καταστροφή που προξενούν.
Καταγγελτική παραγωγή, με ντοκιμαντερίστικη καταγραφή, έτοιμες συγκινήσεις, ικανοποιητικό ρυθμό ιδιαίτερα στο δεύτερο μισό της, με αδύνατο σενάριο όμως και χωρίς να εισχωρεί τόσο όσο θα θέλαμε στους πολιτικούς και οικονομικούς μηχανισμούς που γεννούν τέτοιου είδους αποτελέσματα. Βλέπεται όμως με αμείωτο ενδιαφέρον λόγω της τραγικής ιστορίας που αφηγείται.
Reviewed by My Films-In on
bhopal a prayer for rain—
Rating:7,3 out of
10
Ένα ντοκιμαντέρ για το πότε και πως κατέλαβαν οι κινεζικές στρατιωτικές δυνάμεις το Θιβέτ, τις επιπτώσεις στον ντόπιο πληθυσμό και την ιστορία αντίστασης του λαού αυτού.
Το λιοντάρι του χιονιού αναφέρεται στους θρύλους και στις παραδόσεις του Θιβέτ, θεωρήθηκε ως προστάτης του έθνους και για αυτό υπάρχει ως σύμβολο στη σημαία του κράτους. Καταλαβαίνουμε λοιπόν γιατί το ντοκιμαντέρ έχει αυτόν τον τίτλο, αφού είναι γνωστό ότι το Θιβέτ προσπαθεί εδώ και πολλές δεκαετίες να αποκτήσει την ανεξαρτησία του από την αυστηρή κηδεμονία της Κίνας.
Μέσα από πλούσιο φωτογραφικό, βίντεο και άλλο ιστορικό υλικό, μαθαίνουμε αρκετά από την ιστορία του Θιβέτ, τον πολιτισμό του, τις παραδόσεις του, κυρίως όμως μαθαίνουμε την ιστορία της κατάληψης του κρατιδίου αυτού από την Κίνα, τις λεηλασίες που υπέστη, την γενοκτονία και τα βασανιστήρια, καθώς επίσης και τον αγώνα των θιβετιανών να αντισταθούν στον κατακτητή τους με τη μεθοδολογία του αρχηγού τους Δαλάι Λάμα, που είναι η χρήση μη βίας. Τι έκαναν οι Ευρωπαίοι ηγέτες και η Αμερική για να αποτρέψουν τα γεγονότα αυτά; γιατί αφήνουν την Κίνα να επιβάλλεται στο Θιβέτ; ποιοι είναι οι λόγοι; Ο βραβευμένος με το Νόμπελ Ειρήνης, Δαλάι Λάμα, ζητούσε και ζητάει από τους ηγέτες του κόσμου να εφαρμόσουν όχι κάτι παρά πάνω από αυτά που έχουν υποσχεθεί στους λαούς τους, την ελευθερία, την ειρήνη, την δικαιοσύνη, τη δέσμευση για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το πρόβλημα του Θιβέτ είναι ένα πρόβλημα που αφορά όλους τους ανθρώπους στον κόσμο. "Πρέπει να συλλάβουμε το πραγματικό νόημα της συνολικής ευθύνης που βασίζεται στην έννοια ότι όλη η ανθρωπότητα ανήκει στην ίδια οικογένεια. Οι αρχές της ανεξαρτησίας της ελευθερίας, της δημοκρατίας είναι αρχές τις οποίες πρέπει να στηρίζουμε όλοι μας και τα Ενωμένα Έθνη, η Αμερική και όλοι οι ηγέτες θα πρέπει να κάνουν πράξη αυτά τα οποία διακηρύσσουν" λέει ο ηγέτης του Θιβέτ.
Συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ με μαρτυρίες ιστορικών, ξένων επισκεπτών που είδαν από κοντά κάποια γεγονότα και των ίδιων των ανθρώπων που φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και εκδιώχθηκαν. Κατά την άποψή μας ίσως θα έπρεπε να υπήρχαν περισσότερες καταθέσεις απόψεων που υποστηρίζουν την αντίθετη πλευρά. Επίσης θα έπρεπε να δοθεί περισσότερη προσοχή και βάθος στην ανάλυση για την κοινωνική οργάνωση του Θιβέτ πριν και μετά την κατάκτηση, μεγαλύτερη εστίαση και βάθος στις αιτίες που "αδιαφόρησαν" ή και "αδιαφορούν" τα Ηνωμένα Έθνη να επιφέρουν αλλαγές ή κάποια συνθήκη κοινά αποδεκτή. Παρόλα αυτά είναι ένα αξιόλογο ντοκιμαντέρ με σωστή χρήση χρόνου και ροή στα γεγονότα, καλή σκηνοθεσία και καλή αφήγηση. Reviewed by My Films-In on
tibet: cry of the snow lion—
Rating:7,6 out of
10
