LES AMOURS IMAGINAIRES / HEARTBEATS

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΕΣ ΑΓΑΠΕΣ

δράμα, αισθηματική 2010

 Όταν η Μαρί και ο Φρανσίς συναντούν τον Νικολά σε ένα πάρτι, αισθάνονται και οι δυο να κατακλύζονται από ερωτική επιθυμία γι αυτόν. Αυτή η ερωτική επιθυμία, τους γεμίζει με φαντασιώσεις αλλά κι έναν ανταγωνισμό για το ποιος θα κερδίσει την καρδιά του νεαρού.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ξαβιέ Ντολάν

ΣΕΝΑΡΙΟ: Ξαβιέ Ντολάν

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Μόνια Τσόκρι, Ξαβιέ Ντολάν, Νιλς Σνάιντερ

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Καναδάς

 Είναι η δεύτερη ταινία μεγάλου μήκους, του εικοσιεξάχρονου σήμερα Ξαβιέν Ντολάν, η οποία κέρδισε μεταξύ άλλων το ειδικό έπαθλο Νεότητας στις Κάννες το 2010, το βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ του Σίδνεϊ την ίδια χρονιά και το βραβείο καλύτερης ταινίας στη Διεθνή Κοινότητα Σινεφίλ το 2011. Μια ταινία της οποίας το νοηματικό υλικό ενέχει ζητήματα και εκφράζει προβληματισμούς που αφορούν τους ανεκπλήρωτους έρωτες, τον ανταγωνισμό μέσα στη φιλία, το πάθος, τη μοναξιά και την αγάπη, διατυπώνεται όμως άνισα σε σχέση με την εκφραστική της φόρμα, στην οποία έχει σαφώς δοθεί πολύ μεγαλύτερη προσοχή  από τον δημιουργό. Παρόλα αυτά, η ρομαντική κωμωδία του Ντολάν, είναι ευχάριστη, αστραφτερή, γεμάτη νεανική φρεσκάδα, με μια ιδιαίτερη, ρετρό αισθητική και στιλ κινηματογράφησης που επιβεβαιώνει το μεγάλο σκηνοθετικό ταλέντο του Ντολάν, το οποίο βλέπουμε να ξεδιπλώνεται ακόμα περισσότερο στο πρόσφατο Mommy του 2014.

NOTHING PERSONAL

ΤΙΠΟΤΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

δράμα 2009

 Μόνη στο κενό διαμέρισμά της, μια γυναίκα παρατηρεί τους ανθρώπους που περνούν και βιαστικά αρπάζουν τα προσωπικά της αντικείμενα και έπιπλα που έχει αφήσει η ίδια στο πεζοδρόμιο. Αφήνει τη ζωή της στην Ολλανδία και πηγαίνει στην Ιρλανδία, όπου επιλέγει μια μοναχική περιπλάνηση κατά τη διάρκεια της οποίας ανακαλύπτει ένα ερημικό σπίτι που ανήκει σε έναν μοναχικό άνδρα.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ούρσουλα Αντόνιακ

ΣΕΝΑΡΙΟ: Ούρσουλα Αντόνιακ

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Λότε Βέρμπικ, Στέφεν Ρία

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Ιρλανδία, Ολλανδία

 Η ιδιότυπη και στοχαστική κινηματογραφία της Ούρσουλα Αντόνιακ, περιπλανάται και αιχμαλωτίζει την ομορφιά των επαρχιακών τοπίων της ιρλανδέζικης δυτικής ακτής, με μια βραδύτητα που απολαμβάνει, μας εισάγει με ευαισθησία και διακριτικότητα στην εσωτερική ζωή των ηρώων της, χωρίς να αναφέρεται στα πως και στα γιατί, συλλαμβάνει εικόνες που λεπτεπίλεπτα και με ακρίβεια αποτυπώνουν την εξελικτική διαδικασία μια πολύ ιδιαίτερης σχέσης αποφεύγοντας κάθε ρομαντικό στερεότυπο, χρησιμοποιεί την αλληγορία για να μιλήσει για τις παγιωμένες αντιλήψεις περί “κανονικότητας” των σχέσεων και μέσα από εκδηλωτικές σιωπές, βλέμματα, χειρονομίες και εκφράσεις προσώπων, συντάσσει μια σπουδή πάνω στην πολυτέλεια της δημιουργικής μοναξιάς, αλλά και στους φόβους, στις ευθύνες, στις δυσκολίες που απορρέουν από την ανθρώπινη ανάγκη για συναισθηματική επαφή.

CHILD'S POSE

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ

δράμα 2013

 Μέλος της υψηλής κοινωνίας του Βουκουρεστίου, η Κορνέλια, βρίσκει την ευκαιρία να ξαναπάρει τον έλεγχο της ζωής του αποξενωμένου ενηλίκου γιου της, όταν αυτός αντιμετωπίζει την κατηγορία της ανθρωποκτονίας.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κάλιν Πέτερ Νέτζερ

ΣΕΝΑΡΙΟ: Ραζβάν Ραντουλέσκου, Κάλιν Πίτερ Νέτσερ

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Λουμινίτα Γκεοργκίου, Μπόγκνταν Ντουμιτράς, Νατάσα Ράμπ, Ιλίνκα Γκόια, Φλορίν Ζαμφιρέσκου

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Ρουμανία

 Η νέα εποχή στον κινηματογράφο της Ρουμανίας ξεκινά λίγα χρόνια μετά την πτώση του Τσαουσέσκου και “εγκαινιάζεται” με την ταινία “Η οδύσσεια του κυρίου Λαζαρέσκου” το 2005, η οποία είναι η πρώτη που βρίσκει διεθνή διανομή και βραβεύεται στο “Ένα κάποιο βλέμμα” των Καννών και με τη Χρυσή Άρκτο στο Βερολίνο. Στη συνέχεια υπήρξαν κι άλλες αξιόλογες ταινίες, να θυμίσουμε το California Dreamin' το 2007, που κι αυτή κερδίζει στο “Ένα Κάποιο Βλέμμα” στις Κάννες, “Το χαρτί θα είναι μπλε” το 2006, “4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 ημέρες” χρυσός Φοίνικας στις Κάννες το 2007 και πολλές άλλες. Ο Σύγχρονος Ρουμανικός κινηματογράφος, χαρακτηρίζεται από δυο τάσεις στις αφηγηματικές του συμβάσεις: η πρώτη τάση, συνδυάζει τον κοινωνικό σχολιασμό με την καυστική σάτιρα και η δεύτερη τάση, τεχνοτροπία και περιεχόμενο κυριαρχούνται από στοιχεία αστικού ρεαλισμού ή γραφειοκρατικού ρεαλισμού.
 Η “Οικογενειακή υπόθεση” είναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της δεύτερης τάσης, ένα συγκλονιστικό καλά δομημένο ψυχολογικό δράμα, με ανατροπές, καφκική ατμόσφαιρα και μικροσκοπική, λεπτομερή περιγραφή και ανάλυση της ακανθώδους σχέσης μεταξύ μιας μητέρας και του ενήλικα γιου της, που η κοινωνικοπολιτική δυναμική της υπονοεί τη σφοδρή ταξική σύγκρουση σε μια κοινωνία που είναι ακόμα παγιδευμένη από την απάθεια και τη διαφθορά ενός οδυνηρού παρελθόντος, στη μετασοβιετική ανατολική Ευρώπη.

IL POSTO

Η ΘΕΣΗ

δράμα 1961

 Ένα νεαρός Ιταλός επαρχιώτης, επιχειρεί να αποκτήσει μια θέση εργασίας σε μια μεγάλη βιομηχανική εταιρεία, όπου η υπόσχεση για έναν σταθερό μισθό δίνει ελπίδα για ένα στέρεο μέλλον.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ερμάνο Όλμι

ΣΕΝΑΡΙΟ: Ετόρε Λομπράντο, Ερμάνο Όλμι

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Λορεντάνα Ντέτο, Σάντρο Πανσέρι

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Ιταλία

 Καθώς οι μεγάλοι κινηματογραφιστές του ιταλικού νεορεαλισμού Αντονιόνι, Φελίνι, Βισκόντι, Ντε Σίκα, Ροσελίνι άφηναν πίσω το στίγμα τους και τη νέα αισθητική αντίληψη για τον κόσμο που δημιούργησαν, οι νέοι κινηματογραφιστές συνέχιζαν τον διάλογο με αυτή την κινηματογραφική παράδοση και εμπλούτιζαν την φιλμική ρητορική της με το δικό τους ύφος, τις έμμονες ιδέες τους, το δικό τους προσωπικό βλέμμα. Από τους πιο σημαντικούς εκφραστές του μετα-νεορεαλισμού, ο ογδοντατετράχρονος σήμερα Ερμάνο Όλμι ("Το δέντρο με τα τσόκαρα", 1978, Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες), το 1961 δημιουργεί το δεύτερο μεγάλου μήκους φιλμ του, το “Il posto”, το οποίο αποσπά το Βραβείο Κ ριτικών στο Φεστιβάλ της Βενετίας την ίδια χρονιά, κυρίως όμως τον καθιερώνει ως μεγάλο σκηνοθετικό όνομα στο κινηματογραφικό στερέωμα.

THE WAY HOME

THE WAY HOME

δράμα 2002

 Ο επτάχρονος Σανγκ Γου αφήνεται στη γιαγιά του σε ένα απομακρυσμένο χωριό, ενώ η μητέρα του αναζητά εργασία. Ο Σανγκ Γου που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη, γρήγορα έρχεται σε σύγκρουση με τη παλιομοδίτικη γιαγιά του και το νέο για αυτόν περιβάλλον της υπαίθρου.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζονγκ-Χιάνγκ Λι

ΣΕΝΑΡΙΟ: Τζονγκ-Χιάνγκ Λι

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Έολ-Μπουν Κιμ, Σανγκ Γου, Χιο-Χι Ντονγκ

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Νότια Κορέα

 Τα θαύματα της ανιδιοτελούς αγάπης και ο δύσκολος διάλογος της νέας γενιάς με τις πολιτιστικές αξίες του παρελθόντος, αναδεικνύονται μέσα από την τόσο λιτή, ευαίσθητη όσο και μεστή από νοήματα φιλμική γλώσσα της Τζονγκ-Χιάνγκ Λι, η οποία  αποφεύγει να περάσει την κινηματογραφία της από το μονοπάτι των κλισέ του μελοδράματος και επιλέγει σε όλες της εκφράσεις της την αυτοσυγκράτηση και την απλότητα.

INSIDE OUT

ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΣ

κινούμενα σχέδια 2015

 Μετά την μετακόμιση της εντεκάχρονης Ρίλει, απο την Μινεσότα στο Σαν Φρανσίσκο, τα συναισθήματά της, η χαρά, ο φόβος, ο θυμός, η αηδία και η θλίψη, έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ τους για το πως θα ήταν καλύτερα η ηρωίδα να αντεπεξέλθει στη νέα πόλη, σπίτι και στο νέο σχολείο.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Πιτ Ντόκτερ, Ρόνι Ντελ Κάρμεν

ΣΕΝΑΡΙΟ: Πιτ Ντόκτερ, Μεγκ ΛεΦόβ, Τζος Κούλεϊ

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: (φωνές) Εϊμι Πόλερ, Φίλις Σμιθ, Μπιλ Χέιντερ, Λούις Μπλακ, Μίντι Κέιλινγκ, Ρίτσαρντ Κάιντ, Κέιτλιν Ντίας, Νταϊάν Λέιν, Κάιλ ΜακΛάχλαν

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Αμερική

 Οι περισσότερες από τις ταινίες κινουμένων σχεδίων της Pixar φαινομενικά απευθύνονται σε παιδιά, αλλά το πραγματικό κοινό τους είναι οι ενήλικες. Οι αφηγήσεις με τους απλούς ήρωες της Ντίσνεϊ που είχαν μια ατμόσφαιρα παιδικότητας και αφέλειας ή τα κλασικά της παραμύθια και οι ιστορίες που ανέδιδαν λυρισμό και νοσταλγία για την παιδική ηλικία, φαίνεται να τελειώνουν με τους μύθους της Pixar εποχής. Στη θέση τους, εμφανίζονται θέματα με προβληματισμούς διαχρονικούς, επαναδιατυπωμένους στο πλαίσιο της σύγχρονης εποχής, στα οποία αναπόφευκτα πλανάται το ερώτημα, ποιο είναι το όριο μεταξύ παιδικής φαντασίας και ενήλικης πραγματικότητας;

 “Τα μυαλά που κουβαλάς” είναι μελαγχολική, αλλά πολύ γλυκιά, δημιουργική και πανέξυπνη ιστορία κινουμένων σχεδίων, με ρυθμό και πολύχρωμα ονειρικά σκηνικά, η οποία παρουσιάζει κάτω από την επιφανειακή της λιτότητα, μια άρτια τεχνική και μια σημαντική πολυπλοκότητα που αφορά τις ιδέες που πραγματεύεται σχετικά με τον χειρισμό των συναισθημάτων και την διαμόρφωση της ανθρώπινης προσωπικότητας, έχοντας πάντα ως ερείσμα τις τελευταίες τάσεις της Γνωστικής επιστήμης για τη λειτουργία του νου.